W dniach od 30.07. do 06.08. przeżywaliśmy rekolekcje ORDR I st. w Krnowie w Czechach, organizowane przez diecezję wrocławską. Rekolekcje prowadziła para filialna filii krakowskiej Danuta i Andrzej Bartosikowie wraz z moderatorem diecezji wrocławskiej ks. Jackiem Olszewskim.

Oaza Rekolekcyjna Diakonii Rekolekcyjnej- sesja dla par odpowiedzialnych, jest dopełnieniem formacji podstawowej, na którą składają się: Rekolekcje I st. i ORAR I st., Rekolekcje II i III st., ORAR II st. oraz Triduum Paschalne, przeżywane w formie rekolekcyjnej bądź w parafii.

W trakcie rekolekcji zostało omówionych wiele ciekawych tematów jak: wizja formacji podstawowej i permanentnej w DK oraz przyczyny kryzysu w formacji podstawowej; rola małżonków jako par odpowiedzialnych podczas rekolekcji; duchowość małżeńska u podstaw formacji w DK; etapy formacji i kryteria dojrzałości rodzin Ruchu; przygotowanie, prowadzenie i kontynuacja rekolekcji.

Uczestnictwo w ORDR uświadomiło nam jak ważną i niezastąpioną rolę w głoszeniu Ewangelii nadziei odgrywa Rodzina, która jest żywym obrazem Bożej miłości. Pan Bóg oczekuje od nas konkretnej współpracy z Jego łaską, wzywa nas byśmy w służbie Jego Królestwu wykorzystywali wszystkie zasoby naszej inteligencji i zdolności działania. Na pierwszym miejscu musimy postawić Chrystusa, potrzebna jest wiara, modlitwa i dialog z Bogiem, aby serce otworzyło się na strumień łaski, a słowo Chrystusa mogło przeniknąć nas z całą swoją mocą.( Novo millenio ineunte)

Dużym ubogaceniem tych rekolekcji dla nas było świadectwo życia Danusi i Andrzeja, którzy pokazali nam, że w posłudze innym najważniejsza jest nasza jedność małżeńska, jest ona kluczowym wyznacznikiem każdych rekolekcji. Modlitwa małżonków, wspólne poszukiwanie woli Bożej na dialogu małżeńskim, codzienny namiot spotkania ,to elementy duchowości małżeńskiej, których nie może zabraknąć w naszym życiu.

W ciągu wielu lat uczestnictwa w Ruchu Światło-Życie wiele otrzymaliśmy, a „ komu więcej dano, od tego więcej wymagać się będzie”. Podjęcie diakonii jest następstwem przeżycia formacji podstawowej i naszym obowiązkiem. Przy podejmowaniu posługi musimy zadać sobie jednak pytanie: czy żyjemy tym, do czego chcemy pociągnąć innych?

Dziękujemy Bogu za dar wspólnoty i przeżycia, które mamy nadzieję zaowocują w naszym życiu.

Basia i Witek