Słowo życia:

– Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).

Intencja modlitewna:

• o cnotę męstwa,

• o umiłowanie Chrystusowego krzyża.

Lektura:

– ks. Franciszek Blachnicki, Noc w  światło przemieniona, Kraków 2004.

Postacie miesiąca: bł. Matka Teresa z Kalkuty (miłość bliźniego), ks. Marek Boruc

bł. Matka Teresa z Kalkuty

Agnes Gonxha Bojaxhiu - Bł. Matka Teresa z Kalkuty (ur. 26 sierpnia 1910[1] w Skopje, zm. 5 września 1997 w Kalkucie) – katolicka siostra zakonna, prowadząca w Indiach działalność humanitarną. Laureatka Pokojowej Nagrody Nobla. Od 2003 błogosławiona.

Urodziła się w 1910 roku w Skopje w Macedonii w rodzinie katolickiej jako Agnesa Gongea (Antigona) Boiagi. Z pochodzenia była Albanką.

Już w wieku 12 lat poczuła powołanie do służby zakonnej. Sześć lat później wstąpiła do zakonu sióstr loretanek w Irlandii, przyjmując imię zakonne Maria Teresa od Małego Jezusa. Swój nowicjat odbywała w Indiach. Tam od 1929 pracowała w katolickiej szkole dla dziewcząt w Kalkucie, której została później dyrektorką. Śluby wieczyste złożyła 24 maja 1937.

W 1946 udała się do Dorjeeling na rekolekcje z Kalkuty. W czasie długiej podróży miała usłyszeć wezwanie od Boga, jak to sama określiła "powołanie w  powołaniu", ażeby opuścić zgromadzenie loretanek i poświęcić się pracy dla ubogich, żyjąc wśród nich. W porozumieniu ze swym ojcem duchownym otrzymała od papieża Piusa XII pozwolenie na opuszczenie loretanek. Przywdziała charakterystyczne białe sari z niebieskim obrzeżem i 21 grudnia 1948 wyszła na ulice Kalkuty do slumsów pomagać trędowatym, umierającym i porzuconym dzieciom. Wynajęła w tym czasie dwa pokoje - jeden służył jako szkoła, a drugi jako dom dla chorych i umierających. 19 marca 1949 dołączyła do niej pierwsza siostra, a  potem następne. 7 października 1949 nowe zgromadzenie - Sióstr Misjonarek Miłości zostało zatwierdzone przez arcybiskupa Kalkuty Ferdinanda Periera na prawie diecezjalnym. Po odbyciu nowicjatu 12 pierwszych sióstr złożyło pierwszą profesję zakonną 12 kwietnia 1953, a założycielka profesję wieczystą jako misjonarka miłości. 1 lutego 1965 zgromadzenie otrzymało zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską. Misjonarki miłości prowadzą w Indiach i na całym świecie sierocińce, domy dla chorych i umierających.

W 1963 założyła męską wspólnotę czynną Braci Misjonarzy Miłości. W 1968 papież Paweł VI poprosił Matkę Teresę o przysłanie sióstr z jej zgromadzenia do Rzymu dla opieki nad biedakami. W 1976 Matka Teresa utworzyła wspólnotę kontemplacyjną dla sióstr, w 1979 dla braci. Do końca życia pracowała pomagając ludziom, apelując jednocześnie zawsze o poszanowanie godności drugiego człowieka oraz czynnie sprzeciwiała się aborcji, eutanazji i antykoncepcji.

Matka Teresa zmarła na zawał serca 5 września 1997 w Kalkucie. Jej pogrzeb w  dniu 13 września 1997, decyzją władz Indii, miał charakter należny osobom o  najwyższej randze w państwie, transmitowała go na cały świat telewizja Mondavision.

Już w niecałe dwa lata po jej śmierci rozpoczął się proces beatyfikacyjny. Została beatyfikowana 19 października 2003.

ks. Marek Boruc

Ks. Marek Boruc, syn Stanisława i Teresy, urodził się 20 lutego 1951 r. w Siedlcach. W roku 1960 przyjmuje Pierwszą Komunię Świętą. Uczęszcza najpierw do szkoły Podstawowej nr 6, a później nr 3 w Siedlcach. Naukę w szkole średniej rozpoczyna w roku 1965 i  jest to Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. Po ukończeniu szkoły średniej w 1969 r. wstąpił do WSD w Siedlcach. Ks. Marek jeszcze jako kleryk uczestniczył w słynnym Dniu Wspólnoty w dniu 16 sierpnia 1972 na górze Błyszcz z udziałem kard. Karola Wojtyły. Święcenia kapłańskie przyjął 7 czerwca 1975 r. z rąk bp. Jana Mazura.

Od 21 czerwca 1975 r. pracował jako wikariusz w parafii Stara Wieś, od 1 lipca 1976 r. - Sadowne, a od 21 lipca 1978 r. do 1 lipca 1986 r. - Przemienienia Pańskiego w Łukowie.

Od 19 stycznia 1981 r. pełnił funkcję zastępcy diecezjalnego moderatora Ruchu Światło - Życie, a od 27 stycznia 1983 r. do 25 sierpnia 2003 r. - moderatora. Przez kilkanaście lat łączył ją z posługą moderatora diecezjalnego Domowego Kościoła. Miał także propozycję podjęcia ważnych funkcji w Krajowym Duszpasterstwie Służby Liturgicznej oraz Ruchu Światło-Życie. Od 21 maja 1985 r. był diecezjalnym referentem duszpasterstwa służby liturgicznej. Od 7 stycznia 2003 do 31 stycznia 2004 r. pełnił funkcję kierownika Działu Duszpasterstwa i  Kultu Kurii Diecezjalnej Siedleckiej.

Ks. Marek podejmował posługi na szczeblu krajowym. Był pierwszym moderatorem krajowym Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. 3 października 2000 r. uzyskał zgodę bp. Jana Wiktora Nowaka na przynależność do stowarzyszenia "Unia Kapłanów Chrystusa Sługi" - członek zarządu. Był moderatorem Centralnej Diakonii Deuterokatechumenatu, delegatem Kolegium Moderatorów do Centralnej Diakonii Jedności Ruchu.

Przez wiele lat prowadził nabożeństwo z błogosławieństwem animatorów podczas Centralnej Oazy Matki w Krościenku.

Przewodniczył i głosił homilie w czasie jutrzni podczas Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu.

Wielokrotnie prowadził również Oazę Rekolekcyjną Diakonii Jedności, która w  gronie odpowiedzialnych rozpoczyna pochylanie się Ruchu nad tematem nowego roku pracy.

Prowadził oazy letnie dla młodzieży oraz krótsze rekolekcje dla rodzin. - Bardzo się cieszę na wakacje, na oazy. Nie mogę się już ich doczekać - mówił w  1992 r. w wywiadzie dla pisma "Oaza". - Klimatu, atmosfery tego czasu wzrostu, przyglądania się ludziom. Bardzo mnie cieszą oazy i to co się w ludziach dzieje, i w zasadzie chciałbym tylko to robić.

22 stycznia 2004 r. został mianowany proboszczem parafii Kotuń.

8 września 2007r. modlił się w Kotuniu nad nowym moderatorem generalnym Ruchu ks. Adamem Wodarczykiem. Urząd proboszcza w Kotuniu pełnił do śmierci tj. 1 grudnia 2007r.

Msza św. pogrzebowa celebrowana była przez ordynariusza siedleckiego bp. Zbigniewa Kiernikowskiego w czwartek, 6 grudnia, o 11.00 w katedrze siedleckiej. Następnie ciało zmarłego kapłana zostało pochowane na cmentarzu w  Siedlcach.