Dnia 8 grudnia 2010 złożono do sejmu obywatelski projekt ustawy, chroniącej życie ludzkie od poczęcia. Ustawa wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży i w ustawie z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej.

W najbliższy piątek 17.12.2010 o godzinie 17:15 w Gliwicach, w Centrum Edukacyjnym Jana Pawła II (przy Katedrze) odbędzie spotkanie informacyjne dotyczące ustawy i akcji zbierania podpisów.

Świadomość naszego społeczeństwa na temat medycznych i moralnych skutków przerywania ciąży ciągle jest zbyt niska. Poprzez tą akcję chcemy docierać również do nowych ludzi, których świadomość i wrażliwość na wartość życia poczętego trzeba dopiero pobudzić. Należy włączyć się bardzo mocno w akcję zbierania podpisów pod projektem i zmobilizować inne osoby, które pomogą w zbieraniu. To powinno być świadectwo naszej wiary i wsparcie dla CYWILIZACJI ŻYCIA. Jeśli chcemy, aby nasz głos został usłyszany pod ustawą powinno znaleźć się (w skali kraju) nie 100 tysięcy, ale 500 tysięcy podpisów.

Powoduje koniec tzw. „kompromisu” który pozwalał zbijać dzieci chore, podejrzane o chorobę i dzieci o niewłaściwym pochodzeniu. Poniżej uzasadnienie, a w dziale Do pobrania – ustawa z uzasadnieniem.

Serdecznie pozdrawiam, z Bogiem,
Joanna i Adam Michczyńscy - para rejonowa Gliwice

Uzasadnienie

1/ Potrzeba i cel wydania ustawy.

Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu do wyroku z 28 maja 1997 roku stwierdził:: „Wartość konstytucyjnie chronionego dobra prawnego jakim jest życie ludzkie, w tym życie rozwijające się w fazie prenatalnej, nie może być różnicowana. Brak jest bowiem dostatecznie precyzyjnych i uzasadnionych kryteriów pozwalających na dokonanie takiego zróżnicowania w zależności od fazy rozwojowej ludzkiego życia. Od momentu powstania życie ludzkie staje się więc wartością chronioną konstytucyjnie. Dotyczy to także fazy prenatalnej (wyrok z dnia 28 maja 1997 roku, sygn. K 26/96)”.

Wobec tego przewidziane przez art. 4a ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży /Dz. U. nr 17 z 1993 roku, poz. 78 ze zm./ przypadki prawnej dopuszczalności pozbawienia życia dziecka nienarodzonego należy uznać za niezgodne z zasadami moralności i Konstytucją.

Projektodawca proponuje uchylenie tych przepisów.

Nie ma żadnych przesłanek aby życie ludzkie w fazie prenatalnej było chronione gorzej niż w jakiejkolwiek innej fazie rozwoju. Sytuacje, w których zagrożone jest życie matki, a terapia może być niebezpieczna dla jej nieurodzonego jeszcze dziecka będą podlegać regulacji art. 26 kk. Orzecznictwo i piśmiennictwo wypracowane na gruncie tego przepisu wydaje się dostatecznie jasno określać zasady, jakie powinny być stosowane w takich przypadkach.

Tak więc potrzeba i cel wydania ustawy wynika z konieczności jednolitego stosowania standardów konstytucyjnych.

W pozostałym zakresie projektodawca proponuje uchylenie przepisów, które uważa za zbyteczne, jak również porządkowanie systemu prawa przez przeniesienie przepisów do ustaw, które całościowo regulują daną problematykę. Dotychczasowa ustawa o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży była hybrydowym tworem mieszającym przepisy różnych gałęzi prawa. Między innymi w związku z tą właśnie wadą powstawały wątpliwości co do sposobu dokonywania ich wykładni.

2/ Rzeczywisty stan w dziedzinie, która ma być unormowana.

Rzeczywisty stan w normowanej dziedzinie to przede wszystkim niezgodność przepisów ustawy zwykłej z przepisami rangi konstytucyjnej.

3/ Różnica pomiędzy dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym.

Projektowany stan prawny to zgodność ustawodawstwa zwykłego z przepisami rangi konstytucyjnej jak również uporządkowanie systemu prawnego przez przeniesienie przepisów według gałęzi prawa, do których przynależą.

4/ Przewidywane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne.

a/ Skutki społeczne.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka stwierdza: „ ... uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata”.

Zgoda na zabijanie najsłabszych, traktowanie ludzi w fazie prenatalnej jako „materiału biologicznego” przypomina najgorsze doświadczenia totalitaryzmu komunistycznego i nazistowskiego, które negowały godność osoby ludzkiej. Zarówno komuniści jak i naziści traktowali niektórych jak „podludzi”. Pozbawienie jakiejkolwiek grupy osób ochrony prawa sprzeczne jest z najlepszymi tradycjami cywilizacji europejskiej, opartymi na szacunku dla każdej osoby.

W roku 2008 w Polsce, dokonując aborcji, legalnie zabito 499 dzieci. 467 z nich dlatego, że były podejrzane o to, że są chore. Zgoda na zabijanie chorych dzieci w fazie prenatalnej wskazuje, że zdaniem ustawodawcy ludzie niepełnosprawni nie zasługują na prawo do życia. Dyskryminacja osób niepełnosprawnych w fazie prenatalnej prowadzi do dyskryminacji wszystkich osób niepełnosprawnych, co jest sprzeczne z prawem polskim i zasadami moralnymi.

Organizowanie aborcji przez państwową służbę zdrowia i dokonywanie jej przez lekarzy ma negatywne skutki społeczne. Demoralizuje wszystkich zaangażowanych w ten proceder, powoduje erozję zaufania społecznego do instytucji państwowych i podważa szacunek dla zawodu lekarza, którego celem jest pomoc chorym, a nie pozbawianie ich życia.

Legalność aborcji skłania niekiedy rodziców do zgody na zabójstwo własnych dzieci. Decyzje te bardzo często powodują poważne zaburzenia psychiczne, zwłaszcza u matek, określane jako „syndrom poaborcyjny”.

Osiągnięcie wolności, sprawiedliwości, pokoju i trwałego rozwoju jest możliwe tylko wtedy, kiedy wszystkim członkom społeczności, a szczególnie najsłabszym, zapewni się opiekę prawa. Respektowanie prawa do życia każdej osoby jest fundamentem wszelkich praw ludzkich.

b/ Skutki gospodarcze.

Zabijanie dzieci przed narodzeniem nie tylko niszczy moralne fundamenty społeczności. Konsekwencją jest również zniszczenie etosu ojcostwa i macierzyństwa, a następnie depopulacja społeczności, powodująca napięcia gospodarcze i ruinę systemów emerytalnych. Zjawiska te obserwujemy we wszystkich niemal państwach Europy.

Przywrócenie prawnej ochrony każdemu człowiekowi jest warunkiem niezbędnym do odwrócenia niekorzystnych trendów cywilizacyjnych, demograficznych i gospodarczych.

c/ Skutki finansowe.

Projekt nie pociąga za sobą bezpośrednich skutków finansowych.

d/ Skutki prawne.

Skutkiem prawnym ustawy ma być wewnętrzna spójność systemu prawnego, którego fundamentem jest szacunek dla każdej osoby ludzkiej, wynikający również z Konstytucji.

Klarowność i konsekwencja polskich regulacji ma również zapewnić odporność polskiego systemu prawnego na zarzuty niezgodności z umowami międzynarodowymi ratyfikowanymi przez nasz kraj.

5/ Źródła finansowania.

Projekt ustawy nie pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

6/ Założenia projektów podstawowych aktów wykonawczych.

Projekt nie wymaga wydania aktów wykonawczych.

7/ Oświadczenie o zgodności projektu ustawy z prawem Unii Europejskiej.

Przedmiot projektowanej regulacji nie jest objęty prawem Unii Europejskiej.

Cena obowiązującej obecnie ustawy.

Fronda.Gliwice.pl/