"Diakonia Modlitwy musi być widziana w powiązaniu z wszystkimi innymi diakoniami bo bez modlitwy żadne z (...) zadań nie może być realizowane, ale równocześnie diakonia modlitwy ma na uwadze pogłębianie samego życia modlitwy (...) Grupy modlitewne tak muszą być ustawione, aby widziały siebie na usługach parafii, właśnie jako diakonia, która innych prowadzi do modlitwy i sama się modli. Dlatego w całym procesie odnowy Kościoła lokalnego diakonia modlitwy musi być widziana jako diakonia fundamentalna."

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki

"Oazy Modlitwy powinny stać się jakby "ukrytym sercem" Ruchu i źródłem jego życia i mocy. Modlitwa, bowiem musi stać się sprawą pierwszą w Ruchu, który chce służyć dziełu odnowy Kościoła i budowaniu Kościoła żywego. Modlitwa znajduje się na styku Światła i Życia, albowiem na modlitwie Światło Chrystusa przyjmowane jest najpierw i asymilowane jako czynnik inspirujący życie i działanie. Modlitwa jest tym tajemniczym elementem warunkującym życiodajną foto-syntezę w procesie Nowego Życia".

Dlatego pragnieniem i dążeniem wszystkich w Ruchu powinno być mnożenie ośrodków, w których odbywają się Oazy Modlitwy i stałe ich utrzymywanie."

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki

Warunki owocnego dawania świadectwa

• Być pewnym, że Chrystus jest moim Panem i Zbawicielem, że jest w moim życiu, żyje we mnie, a ja w Nim.

• Upewnić się, że wszystkie moje grzechy są uznane i wyznane przed Bogiem w wierze w przebaczającą moc krwi Chrystusa wylanej na krzyżu.
• Upewnić się, że prowadzę życie w Duchu, że Chrystus zasiada na tronie mojego serca, a moje “ja” jest Mu poddane.
• Dzielić się przy każdej okazji w prosty sposób swoją wiarą w Chrystusa z innymi.
• Modlić się.
• Iść, tzn. Wziąć inicjatywę w swoje ręce.
• Iść w miłości, w przekonaniu, że jestem narzędziem miłości Boga.
• Rozmawiać o Jezusie.
• Pozostawić Bogu rezultaty i Jemu przypisywać owoce.

Jeżeli będziemy stosowali wszystkie wymienione zasady, to nasze świadectwo na pewno będzie owocne i będziemy przezywali wielką radość. Wtedy na pytanie: Co uważasz za najradośniejsze w swoim życiu? - będziemy mogli odpowiedzieć: - To, że przyjąłem Chrystusa i że mogę innych do Niego prowadzić. To jest najradośniejsze przeżycie w moim życiu i tym najlepiej mogę służyć innym ludziom, moim braciom.